
Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011
Η καρδια μου δουλευει με μπαταριες που εχουν καιρο χαλασει και το θεμα ειναι κανεις δεν μπηκε στον κοπο να τις αλλαξει.ουτε εσυ ουτε καμια που να σου φερνει, την πουτανα την καρδια μου την γουσταρω χαλασμενη! Μην τα μπερδεςψεις, δεν σε μισω σε αγαπω οπως ο Βουδας τον Χριστό.. γιατι οπως ειπε καποιος, η ζωη ειναι πουτανα στο κρεβατι και ξερει να σε γαμαει τοσο, που δεν εισαι πλεον δυνατος για να παλεψεις και να διεκδικήσεις αυτο που θες, αυτο που θα σε κανει χαρουμενο και θα δωσεις νοημα στην ζωη σου. Πως περναει ετσι ο καιρος, χειμωνας, θλιψη, η αγαπη που ειναι; Χαθηκε. Ολα χανονται μια μερα, η αγαπη δεν μπορει ειναι παντοτινη, τουλαχιστον ενα χαπι-εντ θα μπορουσε να εχει; Κατι που στο τελος θα σου δωσει κατι ομορφο, να χαμογελας. Αναμνησεις, ναι. Ο,τι σε σκοτωνει σε κανει πιο δυνατο, και ειμαι σιγουρη πως μετα απο αυτη την ιστορια θα βγω τοσο δυνατη γιατι στο τελος θα εχω βγει κερδισμενη, μεσα μου και θα το ξερω μονο εγω. Θα το εχω νιωσει και θα ειμαι καλα με τον εαυτο μου :)


Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου